W ostatnim newsletterze pisałem, że może uda mi się odezwać jeszcze przed Świętami. Jak widać było zbyt śmiałe zamierzenie... Tak to już jest: plany planami a życie życiem.
A więc masz przed sobą Drogi Czytelniku kolejną dawkę tego co się dzieje u mnie...

Łamanie się chlebem, składanie sobie życzeń i śpiewanie kolęd - tak kończyło się czuwanie w grudniu. (fot. Mariusz Mielczarek SVD)

Grudzień się zaczął dla mnie dość intensywnie. Praktycznie w każdy weekend miałem jakieś ważne wydarzenie. Zaczęło wszystko od czuwania Papieskiej Unii Misyjnej w Częstochowie. Był to bardzo dobry czas aby odświeżyć swoje patrzenie i sięgnąć wzrokiem trochę dalej niż Polska czy Europa. Udało mi się spotkać kilka znajomych osób, ale najbardziej zaskakującym wydarzeniem było spotkanie się z jedną z byłych uczestniczek nocnych czuwań w Pieniężnie. Jeszcze w kwietniu była w grupie przeze mnie prowadzonej a teraz już od wakacji jest w postulacie u dominikanek. Było to dla mnie bardzo radosne spotkanie...

Serce czuwania - wspólna Eucharystia - tym razem szczególna bo pod przewodnictwem biskupa. (fot. Mariusz Mielczarek SVD)

Tydzień później przyszedł czas na kolejne czuwanie. Gościem zaproszonym na to spotkanie był bp. Edward Dajczak - „dowódca” ewangelizacji na Przystanku Woodstock. Bardzo cieszyłem się z jego przybycia. Bo mając już możliwość słuchania go podczas przystanków w 2002 i 2004 roku wiedziałem, że jest to naprawdę człowiek który chce szczerze służyć Jezusowi i który nie krępuję się dzielić się nieraz bardzo osobistymi doświadczeniem wiary i życia z Jezusem. Tematem grudniowego czuwania była Eucharystia (w tym roku tematyka czuwań obejmuje sakramenty). Biskup mówił naprawdę bardzo głęboko (zresztą sami możecie sobie posłuchać na końcu newslettera podam namiary na nagrania konferencji). Bardzo wymowny był też gest poprzedzający Eucharystię. Biskup mył na klęczkach nogi dwunastu młodym ludziom. „Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi.” [J 13,14]

Ksiądz biskup w praktyce realizuje słowa Jezusa. (fot. Mariusz Mielczarek SVD)

Kiedy tak stałem sobie w środku wygaszonego kościoła i patrzyłem jak biskup powoli myje nogi młodym ludziom posuwając się od jednej do drugiej osoby na kolanach – chyba choć trochę zrozumiałem co to znaczy umywać sobie wzajemnie umywać nogi. Znaczy to, że trzeba się nauczyć tracić dla drugiego – nie patrzeć na to co on może mi dać, czy mnie akceptuje, czy jest wdzięczny. Umyć nogi to pozwolić aby być niższym od drugiego. Ten gest mycia nóg to dobra okazja aby sobie przypomnieć, że Jezus nie tylko Apostołom był gotowy umyć nogi. On jest gotowy umyć nogi mi i Tobie. Pan Wszechświata myje nogi temu którego stworzył, wydaje się bezsensu – ale tylko dla nas... Zachęcam Cię abyś znalazł chwilę i wyobraził sobie, że jesteś jednym Apostołów – czy potrafisz sobie że Jezus myje Tobie nogi. Jezusa klęczącego przed Tobą – tak jakby był Twoim niewolnikiem...? Boża logika jest inna niż nasza.
Po Eucharystii były jeszcze jasełka oraz wspólne łamanie się chlebem i składanie sobie życzeń...

Po wspólnym kolędowaniu w domach mieszkańców Sawit - niezła ekipka co...? ;)

A druga połowa grudnia jak wiadomo to przygotowanie do świąt. Były one u nas w tym roku powiązane ze śmiercią naszego współbrata ojca Brunona Kozieła – weterana naszego Zgromadzenia. Umarł on na dwa dni przed wigilią a pogrzeb był tuż po świętach w poniedziałek. Za moment wrócę jeszcze do jego osoby.

Same święta jak to klasztorku, trochę pracy, a potem wolne. W pierwsze i drugie święto mieliśmy spotkania w Sawitach z dziećmi i młodymi. Najpierw wystawialiśmy jasełka a w drugi dzień świąt kolędowaliśmy po domach. I tak minęły Święta Narodzenia Pańskiego A.D.2004...

Tak śpiewają muzycy chrześcijanie w kolędzie na 2004 rok. I mają całkowitą rację...

To tyle treści na ten newsletter. Niech Nowy Rok będzie czasem błogosławionym dla Ciebie!